De navigatie geeft geen thuis
op je vraag naar de bestemming.
Op de kaart is er geen kruis,
Geen route, zelfs geen stip.
De wijn, Fleetwood Mac noch de nacht
Geven richting of wat grip.

De tast, het duister, het raakt gewend.
Je richt je eventjes tot God.
Helaas, bij hem ook geen gehoor,
Je nummer onbekend.

Dan speel je weken met het lot
Maar raakt het wachten moe.
Op een bordje vol bezwering
Loopt het lood je ernaartoe.
Je vertrekt en kiest het één
Nog vaker voor het ander.

Je bent er niet maar wel op koers
Vliegt uit de bocht en weer rechtdoor.
En als je omkijkt, is er rust:
Zo veel verder dan hiervoor